Zagadnienia intertemporalne zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności oraz kary łącznej w perspektywie zmian Kodeksu karnego dokonanych wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 17 lipca 2013 r. (SK 9/10) oraz ustawą nowelizującą z 20 lutego 2015 r.

Autorzy: Agnieszka Barczak-Oplustil, Włodzimierz Wróbel
Data publikacji: 13 kwietnia 2015
Pozycja w wydaniu internetowym: 1/2015

W artykule zostały sformułowane m.in. następujące tezy:
1) Rozdział IX k.k. w brzmieniu po nowelizacji Kodeksu karnego ustawą z 20 lutego 2015 r. nigdy nie znajdzie zastosowania (w zakresie kary łącznej) nawet w przypadku orzekania po 1 lipca 2015 r., jeżeli miałoby dojść do wydania wyroku łącznego wyłącznie w zakresie kar orzeczonych prawomocnie przed 1 lipca 2015 r. Z istoty rzeczy kary te muszą dotyczyć przestępstw popełnionych przed tą datą.
2) Jeżeli choć jedna z kar, których łączenie jest rozważane, została orzeczona po 30 czerwca 2015 r., zastosowanie mogą mieć przepisy o karze łącznej w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, jak również przepisy dotyczące kary łącznej w dotychczasowym brzmieniu, o ile będą względniejsze dla sprawcy. W takim wypadku sąd dokonuje wyboru reżimu prawnego na podstawie art. 4 § 1 k.k.
3) Stosowanie poprzednio obowiązujących przepisów o karze łącznej (a więc w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r.) wykluczone jest dopiero wówczas, gdy wszystkie przestępstwa, za które orzeczono kary podlegające łączeniu, zostały popełnione po 30 czerwca 2015 r.
4) W przypadku, gdy po 30 czerwca 2015 r. dojdzie do zarządzenia wykonania kary orzeczonej za przestępstwo popełnione przed tym dniem, maksymalną granicę kary łącznej orzekanej na podstawie znowelizowanych regulacji rozdziału IX k.k. powinno się wyznaczyć z uwzględnieniem przelicznika, o którym mowa w art. 89 § 1b k.k. zastosowanego do podlegającej łączeniu kary orzeczonej pierwotnie z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Czytaj dalej

Uprawnienia procesowe podmiotu z art. 52 k.k. i art. 24 § 5 k.k.s. w kontekście prawa do obrony w postępowaniu karnym

Autor: Jakub Bojke, Michał Wantoła
Data publikacji: 13 grudnia 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 13/2014

Artykuł omawia instytucję zwrotu korzyści majątkowej, opisaną w art. 52 k.k. i art. 24 § 5 k.k.s. Autorzy dochodzą do wniosku, że konstytucyjne prawo do obrony przysługuje również podmiotowi z art. 52 k.k. Autorzy ustosunkowują się także do propozycji uchylenia instytucji z art. 52 k.k., przedstawionej przez Komisję Kodyfikacyjną Prawa Karnego.

Czytaj dalej

Kolizja odpowiedzialności za przestępny skutek w przypadku współdziałania wielu osób w procesie leczenia

Autor: Marcin Lipski
Data publikacji: 14 sierpnia 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 12/2014

Artykuł podejmuje problematykę kryteriów przypisania skutku w wypadku współdziałania wielu osób w procesie leczenia. Autor odwołuje się do istotnego naruszenia reguł postępowania z dobrem prawnym, dopuszczając możliwość odwoływania się w tym zakresie do cech podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych (kierownicza funkcja, specjalizacja, doświadczenie zawodowe). Bardziej doświadczonemu lekarzowi należy stawiać wyższe wymagania. Drugim, istotnym kryterium, które należy brać pod uwagę, jest rutynowy charakter wykonywanej czynności i naruszenie elementarnej reguły postępowania.

Czytaj dalej

Wznowienie postępowania karnego na podstawie art. 540 § 2 k.p.k. Uwagi na marginesie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 17 lipca 2013 r. (SK 9/10) oraz uchwały Sądu Najwyższego z 27 marca 2014 r. (I KZP 30/13)

Autor: Agnieszka Barczak-Oplustil
Data publikacji: 12 lipca 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 11/2014

W artykule przeanalizowano problem wznawiania postępowań w sytuacji wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroków zakresowych, w których odroczono utratę mocy obowiązującej przez niekonstytucyjny przepis.

Czytaj dalej

Nadużycie uprawnień w świetle ukraińskiego prawa karnego

Autor: Nataliya Antonyuk
Data publikacji: 9 czerwca 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 10/2014

W artykule zostały przedstawione badania dotyczące problematyki odpowiedzialności karnej za nadużycie uprawnień zgodnie z kodeksem karnym Ukrainy. Przeprowadzono analizę zmian ustawy karnej o odpowiedzialności karnej za przestępstwa służbowe w związku z wejściem w życie nowego ustawodawstwa antykorupcyjnego. Omówiono ukraińskie podejście do oceny prawnej nadużycia uprawnień przez „osoby służbowe”, w tym funkcjonariuszy publicznych.

Czytaj dalej

Dyrektywy wymiaru kary łącznej na podstawie kodeksu karnego Ukrainy: aspekty teoretyczne i praktyczne

Autor: Vasyl Vasylash
Data publikacji: 9 czerwca 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 9/2014

Artykuł poświęcono ukraińskiej regulacji wymiary kary łącznej. Zgodnie z przepisami kodeksu karnego Ukrainy sąd wymierza karę łączną w dwóch etapach. Wymierzając karę łączną na pierwszym etapie sąd winien uwzględnić, że popełnienie przez tego samego sprawcę drugiego, trzeciego i kolejnych przestępstw zwiększa zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu, jak i stopień społecznego niebezpieczeństwa sprawcy. Autor wnioskuje, iż należy uregulować kwestię wyboru zasady wymiaru kary łącznej w przypadku zbiegu przestępstw, a mianowicie kiedy sąd winien stosować zasadę absorpcji, a kiedy zasadę kumulacji. Autor proponuje wnieść odpowiednie zmiany do art. 70 k.k. Ukrainy.

Czytaj dalej

Znaczne zwiększenie uprzedniego zagrożenia dla dobra prawnego spowodowanego przez sprawcę jako negatywna przesłanka obiektywnego przypisania skutku

Autor: Szymon Tarapata, Dominik Zając
Data publikacji: 5 czerwca 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 8/2014

Artykuł porusza temat kryteriów przypisania skutku na kanwie układu sytuacyjnego polegającego na nieumyślnym zainicjowaniu niebezpieczeństwa dla dobra prawnego i późniejszym, umyślnym dopuszczeniu przez tego samego sprawcę do nastąpienia skutku przez zaniechanie. W rezultacie wyprowadzono wniosek, że w niektórych sytuacjach wcześniejsze wywołanie zagrożenia dla przedmiotu prawnokarnej ochrony może stać się negatywną przesłanką przypisywalności skutku.

Czytaj dalej

Glosa do wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 13 grudnia 2012 r., II AKa 256/12

Autor: Joanna Kalandyk
Data publikacji: 8 maja 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 7/2014

W krytycznej glosie odniesiono się do tezy Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, który stwierdził: „Zarówno orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów powszechnych, jak i zdecydowana większość nauki prawa karnego opowiada się za teorią obiektywną związku przyczynowego, która polega na tym, ze działanie sprawcy jest jednym z warunków koniecznych, bez którego dany skutek w danym przypadku by nie nastąpił. Przyłączenie się do działania sprawcy innych jeszcze przyczyn nie wyłącza odpowiedzialności karnej za powstały skutek”. Teza Sądu Apelacyjnego nie przystaje do dominującego w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu, w myśl którego znamiona przestępstwa skutkowego należy interpretować według koncepcji obiektywnego przypisania skutku, zwracającej uwagę na konieczność normatywnego, a nie jedynie przyczynowego (warunkowego) postrzegania relacji łączącej czyn z opisanym w ustawie skutkiem.

Czytaj dalej

Określoność przestępstwa bazowego i jej wpływ na treść zarzutu prania wartości majątkowych

Autor: Bartosz Kwiatkowski
Data publikacji: 14 kwietnia 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 6/2014

Artykuł stanowi prezentację wyników badań aktowych dotyczących ustalania przestępstwa bazowego w toku postępowania karnego obejmującego zarzut prania wartości majątkowych. Poczynione obserwacje dotyczące określania w aktach oskarżenia przestępstwa bazowego pozwalają stwierdzić, że istnieje w tym zakresie wiele nieprawidłowości.

Czytaj dalej

Konsekwencje stosowania środka zamrażania dla realizacji znamion występku prania wartości majątkowych opisanego w art. 299 § 1 k.k.

Autor: Joanna Uchańska, Bartosz Kwiatkowski
Data publikacji: 12 kwietnia 2014
Pozycja w wydaniu internetowym: 5/2014

Stosowanie środka zamrażania (rozumianego jako zamrażanie, blokada rachunku oraz wstrzymanie transakcji zgodnie z treścią ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, Dz. U. 2010 Nr 46, poz. 276 j.t.) w postępowaniach dotyczących prania pieniędzy przy obecnie dominującej wykładni art. 299 § 1 k.k. (zgodnie z którą typ ten jest typem abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo, a w konsekwencji typem bezskutkowym) może prowadzić do braku możliwości przypisania ewentualnym sprawcom występku z art. 299 § 1 k.k. odpowiedzialności karnej za pranie pieniędzy. Jednocześnie stanowi przeszkodę w przypisywaniu dokonania niektórych przestępstw bazowych, pozwalając stawiać jedynie zarzuty dopuszczenia się usiłowania tych przestępstw.

Czytaj dalej

Newsletter

logo kipk white